|
|
| 2009-10-09 | Herfstrit - 19 september 2009 |
Op zaterdag 19 september was het weer zover, onze herfstrit stond op het programma. Rudy, onze secretaris, mocht 21 namen aankruisen op de ledenlijst, waarvan ¼ dames.
Het was al duidelijk dat het een geslaagde dag ging worden: de sfeer zat er al goed in en het zonnetjes was van de partij,…
Na de fotoshoot(verzorgd door Ann, Rudy’s vrouwtje) konden we iets na 9 aan onze tocht beginnen.
Rudy en lionel namen ons op sleeptouw doorheen het Franse Houtland. Onze eerste stop was voorzien in ‘Ma Campagne’. Zonder problemen kwamen we daar aan waar we met open armen ontvangen werden door Francine. Sommigen onder ons werden zelfs verwelkomd met een dikke zoen! Het aperitief werd zoals gewoonlijk aangeboden door de club.
Onze batterijen waren weer voldoende opgeladen zodat we onze weg konden verder zetten richting Krombeke. Onderweg zorgden de fietsende dametjes voor wat muzikaal entertainment zoals la Bella Italia… Tussen Oudezeele en Houtkerke hadden we onze eerste pechvogel van de dag. Angelina kreeg af te rekenen met een lekke band.
Niet veel later konden we weer vertrekken. Onze volgende halte was Krombeke, waar we goed ontvangen werden door de nieuwe uitbaters. Alles was dik in orde: lekker eten, goede bediening,…
De sfeer zat er echt goed in. Bij het verlaten van Krombeke trakteerde Jan, Gabby op wat afkoeling en enkele kilometers verder kwamen we in een wielerwedstrijd terecht.
In onderling overleg werd er besloten om de rit wat uit te breiden, gezien het mooie weer. We hadden uiteindelijk 105 kilometer op de teller staan toen we halt hielden in ’t witte huis te Veurne. Iedereen was dik tevreden en we konden stellen dat deze rit een weerspiegeling was van de mooie maanden augustus en september.
De laatsten keerden huiswaarts tegen valavond, onder leiding van onze secretaris. Hij had zich blijkbaar opgeofferd om te zien dat iedereen veilig thuis geraakte!!!
|
| | | 2009-08-25 | Memorialrit 22 augustus 2009 |
Toen ik omstreeks 8,50 u aan ons lokaal arriveerde om mij te ontfermen over het inschrijven van de deelnemers stelde ik vast dat Emile al volop aan het noteren was. Wat hij doet moet ik niet meer doen, dacht ik zo bij mezelf. Om 9 uur had Emile zo’n 42 deelnemers aangestipt.
Bij een lekker zomerweertje namen José en ikzelf de bende op sleeptouw richting Houtkerque. Het is een gewoonte om daar halt te houden om er een picon au vin blanc als aperitief naar binnen te werken. Vroeger zaten wij op de oude, stoffige voute maar intussen is het gehele interieur vernieuwd en gemoderniseerd. Om 11,45 u zijn wij vertrokken richting Stavele waar wij om 12,20 toegekomen zijn. Op het terras zaten al enkele niet fietsers (met aperitief) ons op te wachten.
Net als de vorige edities konden wij met volle teugen genieten van een heerlijk breughelmaal.
Jammer dat wij niet allen samen in één zaal kunnen zitten. Nu zitten wij verspreid over drie plaatsen.
De memorialrit (de vroegere breughelrit) is een gelegenheid om de afgestorven leden eens te herdenken. Normaal wordt er één minuut stilte gehouden als eerbetoon aan hen die er niet meer zijn en waarvan de meesten onder ons wel iemand gekend hebben. In Stavele bij Iris is dat echter niet mogelijk. Er is voortdurend een heen en weer geloop en er bevinden zich heel wat mensen in de zaak die met de wielertoeristen niets te maken hebben.
De eindejaarsrit leent zich hier echter wel toe. Wel is de opkomst dan beduidend lager. Met het bestuur zoeken wij naar een oplossing om de memorial in ere te herstellen.
Na voldoende gegeten en gedronken te hebben vervolgden wij onze route om via,via Veurne te bereiken en dit na 95 km. Tijdens de terugrit kwam Roger Fonteyne ten val. ’s Avonds heeft hij nog getelefoneerd om te zeggen dat er een handbeentje gebroken was en dat zijn hand in de plaaster stak. Ik wens Roger een spoedig en volledig herstel toe.
Bij sponsor “Bolle” werd nog wat nagekaart over de mooie dag die de meesten onder ons beleefd hebben. Al bij al een zeer geslaagde organisatie.
Norbert
|
| | | 2009-07-15 | Vierde dagrit - 14/07/2009 |
Deelnemers:
Els Boudenoodt, Jean Callens, Ronny Cambier, Ghislaine Carpentier, Willy Casteleyn, Luc Feys, Emile Lecleire, Georges Maessen, Norbert Moerman, Fernand Plaetevoet, Kris Roegies, Valère Van Hulle, José Vanparijs, Lionel Vermeersch
Uitstapleiders: Emile en Lionel
Stopplaats: Clairmarais
Parcours: Veurne - Roesbrugge - Houtkerque - Winnezeele - Cassel - Staple - Clairmarais - Buysscheure - Watten - Brouckerque - Capelle la Grande - Ghyvelde - Adinkerke - Veurne
Afstand: 150 km
Terug in Veurne: 15u45
De volgende dagrit gaat door op dinsdag 11 augustus 2009, tot dan!
|
| | | 2009-06-17 | Derde dagrit - 16/06/2009 |
Deelnemers:
Boudenoodt Els, Callens Jean, Cambier Ronny, Casteleyn Willy, Carpentier Ghislaine, Degrauwe René, Delvael Georges, Druwé Bernard, Feys Luc, Lecleire Emile, Maessen Georges, Moerman Norbert, Plaetevoet Fernand, Roëre Roland, Van Hulle Valère, Van Parijs José, Vercruysse Germain, Vermeersch Lionel
Norbert en José hadden voor ons een prachtig ritje uitgestippeld naar Sanghen. Over Hondschoote ging het naar Wormhout en vervolgens passeerden we Rubrouck, Broxeele, Volckerinckhove, Wulverdinghe en Watten. Eens Watten gepasseerd kwamen we in een mooie groene omgeving terecht. Daarna bereikten we Eperlecques en Licques om rond 12u20 te stoppen in Sanghen. Het weer was er ideaal, men kon zelfs buiten de pick-nick nuttigen. Ook op de terugweg reden we langs rustige wegen. We passeerden onder andere Audruicq, saint Marie-Kerque, Capelle Brouck om zo via Téteghem en Adinkerke terug Veurne te bereiken. Moe maar voldaan en met 160 kilometer op de teller bereikten we de Grote Markt in Veurne waar we, zoals gewoonlijk, nog even halt hielden in ons lokaal.
De volgende dagrit gaat door op 14 juli, hopelijk zijn jullie talrijk aanwezig! |
| | | 2009-06-11 | Veurnse Wielertoeristen actief tijdens Pinksterweekend |
Tijdens het Pinksterweekend waren onze jongens op diverse fronten actief. Naast de klassieke clubtochten op het thuisfront zaterdag ( tochten van 170 en 100 km) en zondag waarbij de Wielertoeristen mede instonden voor de organisatie van de de Wandel- en Fiets Happening, waren er ook nog enkele uitvliegers. Te beginnen met Gerald Oyaert welke op zaterdag het Ardens Brevet reed in La Roche en Ardenne (220 km) en op zondag de vermaarde en beruchte Tilff-Bastogne-Tilff over 237 km . Twee zware Ardennenritten met alle gekende hellingen uit "Luik-Bastenaken-Luik". Ook in het Friese Bolsward waren een 4-tal Veurnaars van de partij nl. Georges Deconynck, Guido Hubrecht ,Luc Leynaert en Willy Ureel reden er,samen met 15.000 lotgenoten, de 100ste Elfstedentocht. Hoewel hier gereden werd over een biljart vlak parcours speelde de felle wind menige deelnemer parten op het einde van de 240 km lange tocht.
Guido Hubrecht |
| | | 2009-05-24 | Tweede dagrit: - 19/05/2009 |
Deelnemers:
Boudenoodt Els, Callens Jean, Cambier Ronny, Casteleyn Willy, Clauw André, Degrauwe René, Druwé Bernard, Hubrecht Guido, Lecleire Emile, Maesen Georges, Millecam Jozef, Roegies Kris, Roëre Roland, Van Hulle Valère, Vangraefschepe Rafaël, Vanparijs José, Vercruysse Germain, Vermeersch lionel
Dit keer waren er 18 wielertoeristen aanwezig voor de tweede dagrit. Emile en Lionel hadden voor ons een ritje uitgestippeld richting Fôret de Nieppe. Vanuit Veurne vertrokken we richting Stavele, over Poperinge en vervolgens richting Boeschepe en Bailleul. Ondertussen hadden we al enkele hoogtemeters overwonnen. Na 60 km en omstreeks 11u20 bereikten we onze stopplaats in La Motte au Bois(Morbecque). Rond de middag sprongen we weer op onze fietsen om de resterende 80 kilometer af te haspelen. Ondertussen genoten we van het mooie landschap in het Noorden van Frankrijk. Tot we opeens wakker geschud werden... Inderdaad, Emile had voor ons een "cyclo-cross" routje gevonden. Zonder al te veel problemen konden we onze weg verder zetten om rond 15u15 terug aan te komen in Veurne. De meeste deelnemers hielden nog halt in ons lokaal.
Tot de volgende dagrit - 16/06/2009 |
| | | 2009-04-22 | Eerste dagrit – 21/04/2008 |
Deelnemers:
Boudenoodt Els, Callens Jean, Carpentier Ghislaine, Casteleyn Willy, De Rijck André, Delvael Georges, Hubrecht Guido, Lecleire Emile, Maesen Georges, Moerman Norbert, Roegies Kris, Van Hulle Valère, Vandenbussche André, Vanparijs José, Vercruysse Germain, Verhaeghe Rudy, Vermeersch lionel
Met 17 wielertoeristen vertrokken we omstreeks 9.00 uur voor onze eerste dagrit van het seizoen 2009. De zon was jammer genoeg niet van de partij. We vertrokken in de mist voor een ‘alternatieve Tyne Cot’. Rudy had een heel mooi parcours uitgestippeld, en na 55 kilometer en een lekke band bereikten we rond 11u30 onze stopplaats “De Reutel” in Beselare. Daar werd de innerlijke mens versterkt. Sommigen hadden hun boterhammen mee en anderen nuttigden de specialiteit van huis ‘e schelle van de zeuge’. Daarna vertrokken we weer voor het tweede deel van de rit. Na ongeveer een halfuur fietsen werden we opgeschrikt door een val. Guido zijn versnellingsapparaat begaf het waardoor hij over kop ging en onzacht in de berm terecht kwam. Na enkele ogenblikken konden we onze weg verder zetten en zonder verdere problemen kwamen we omstreeks 15u10 aan te Veurne. Daar werd er nog wat nagekaart over een geslaagde dag.
Tot de volgende dagrit – 19/05/2009
|
| | | 2009-04-14 | LENTERIT 2009 ( 21 maart 2009, eerste dag van de lente) |
In tegenstelling tot vorig jaar zijn de weergoden ons dit jaar wel goedgezind.
Bij een stralende zon en een fris temperatuurtje, telde ik 26 deelnemers aan de openingstocht van de club. Met de stopplaats in Wulvergem had ik afgesproken, dat ik hen bij de start uit Veurne, zou verwittigen over het deelnemersaantal, kwestie van de nodige plaatsen voor te behouden in hun druk bezocht etablissement.
Met wat windvoordeel, en een gezapig tempo, verliep de heentocht rimpelloos. Via Pollinkhove, Elzendamme, Oost-Vleteren, Poperinge en Kemmel bereikten wij omstreeks 11,45 u. onze stop- en eetplaats Wulvergem. De meesten hadden een boterham op schoenmakerswijze besteld (de stopplaats was vroeger een schoenmakerij) en enkelen hadden meer zin in een spaghetti. Nog een paar croque hawai en een paar die hun boterhammetjes mee hadden en de cirkel was rond. Iedereen was uiterst tevreden over het eten en sommigen waren echt verwonderd over de te betalen prijzen. Zo kosten bvb. een koffie en een pintje een schamele € 1,10 en de zware bieren € 2,00 . Men zou kunnen stellen dat , hoe meer je drinkt, hoe meer geld je wint!!!!!!
Omstreeks 13,30 u. zijn wij, met goed gevulde buikjes, richting Veurne vertrokken. Via Wijtschate, Voormezele, Ieper, het Ieperleekanaal en Lo zijn wij omstreeks 15,20 u. aan ons lokaal, brasserie Christophe, in Veurne gearriveerd.
Enkele dorstigen hebben nog een bezoek gebracht aan ons lokaal.
Ik heb intussen al heel wat positieve kritiek gehoord zowel wat betreft de snelheid, het parcours en de stopplaats. Bij deze is het weer eens bewezen dat, met het matigen en aanpassen van de snelheid, men met een tevreden bende terug in Veurne aankomt.
Norbert.
|
| |
| 2007-08-12 | Fietstocht door Parijs! |
04.00u, de wekker liep af en met een vermoeide kop rolde ik mij uit bed.
Na een paar strompelende stappen
besefte ik waarom die wekker was afgelopen.
We vertrekken met de klub naar Parijs !
Dan begon het, vliegensvlug koffie zetten broodjes smeren en nadien mij wassen en aankleden.
Rond 05.00u was ik klaar om te vertrekken naar onze verzamelplaats, parking bij bakkerijmuseum te
Veurne uiteraard.
Ik dacht natuurlijk de eerste te zijn maar dat was een misrekening, er stonden reeds enkel
vroege vogels geduldig te wachten.
Stilletjesaan kwam ook de rest van de deelnemers en om 05.45u was ook, zoals afgesproken onze bus daar.
De fietsen werden snel ingeladen en konden we rond 06.30u vertrekken.
Iedereen was goed gezind niettegenstaande het vroege uur.
De rit verliep heel vlot en na een korte tussenstop in de buurt van Peronne arriveerden we rond 10.30u op onze
bestemming, Porte Saint Ouen in Parijs.
Na het uitladen van de fietsen vertrokken we richting Montmartre, het Sacré Coeur. Daar donden we even genieten van het prachtige uitzicht over de stad.
We trokken verder naar de Place de Tertre met al zijn standjes en “kunstenaars” om zo verder te fietsen richting
Auberge la bonne Franquetten de wijngaard van Parijs, de Lapin Agille om via het kerkhof van Montmartre het
Opera garnier te bereiken.
Van hier terug de fiets op en zo naar place Vendome om via het Louvres de Jardin des Tuileries te bereiken.
Ondertussen was het middag geworden en hebben we onze picknick verorberd in het park.
Het weer was nog steeds prachtig.
Na een oponthoud van ongeveer een uurtje, wat welkom was, trokken we verder door het park naar de Place de la Concorde om via Le grand et le petit palais de Champs Elysées te bereiken.
Hier was het wel even uitkijken en opletten maar allles verliep vlot en bereikten we uiteindelijk de Arc de Triomphe.
Hier moesten we het drukke kruispunt oversteken om via enkele minder drukke straten het Trocadero te bereiken
vanwaar we een prachtig uitzicht hadden op de Eifeltoren en het park.
Na het nemen van de nodige fotos terug de fiets op om verder te trekken richting Ecole Militaire.
Natuurlijk hebben we aan de andere zijde van het park een groepsfoto genomen met de Eifeltoren in de rug.
Die mocht zeker niet ontbreken.
We zijn verder getrokken via de Dome des Invalides, De Assemblée National om zo aan te komen op het strand
“Paris plage” langs de boorden van de Seine.
Na ongeveer 2 km “strand” hebben we de Seine overgestoken om zo via de Jardin des Plantes, rue Mouffetard het Pantheon te bereiken.
Daar even halt gehouden om enkelen de gelegenheid te geven de kerk “St Etienne du Mont” te bezoeken.
Daar ligt namelijk de heilige Geneviéve begraven in een prachtige sarcofaag.
Terwijl waren de anderen verder doorgereden naar het Jardin du Luxembourg met ernaast de Senaat.
Daar kwam weer iedereen samen en werd er genoten van een verfrissend maar “duur” drankje.
Weer kreeg men de gelegenheid wat uit te blazen en de nodige fotos te schieten. Het weer was uitstekend en het was echt genieten in de schaduw van de bomen.
Na die welverdiende rustpauze trokken we verder richting Sorbonne, Thermes de Cluny en zo naar de Notre Dame.
Na even pauzeren weer de fiets op naar het Hotel de Ville om zo via de Place des Vosges het Centre Pompidou te bereiken.
Via de Halles en het Palais Royal zijn we dan richting bus gereden.
Maar als we dachten dat we alles gezien hadden van Parijs waren we mis. Plots viel de regen met bakken uit de lucht en konden we niet snel genoeg schuilen, dus enkelen waren min of meer klodder nat.
Niettegenstaande deze korte maar krachtige afkoeling was het een zeer geslaagde tocht ! Ik wil dan ook langs deze weg nogmaals onze gids Gabriel van dienst hartelijk danken.
Na een veilige tocht en iedereen moe maar voldaan kwamen we uiteindelijk aan te veurne rond 23.45u.
Jacques
|
| | | 2007-08-25 | Memorial rit |
Met zijn 38 tigen stonden wij op de markt om de rit aan te vangen.
Normaliter tel ik ’s zaterdagmorgens heel wat minder gegadigden.
Het weer valt dit jaar echt mee.
Nogal wat wolken en af toe zonnige perioden maar het blijft droog.
Vorig jaar werden wij nog geconfronteerd met regenvlagen die er voor zorgden dat een aantal deelnemers huiswaarts keerden.
Emile had een totaal nieuw parcours uitgestippeld.
Zo kwamen wij op plaatsen waar sommigen onder ons nog nooit waren langs gekomen.
Na zo,n 50 km arriveerden wij dan in Houtkerque waren wij traditioneel op de voute plaatsnamen om een lekkere picon achterover te slaan.
Na één picon al schieten de decibels de hoogte in.
Hoe zou dit toch komen, vraag ik mij zo af? Twee van die lekkernijen is meer dan genoeg dus zetten wij maar koers richting Stavele.
In Proven maakt één van onze nieuwkomers kennis met het asfalt.
Een bloedende knie is het resultaat maar eigenlijk is er niets aan de hand.
Enkel het asfalt is ietwat beschadigd maar dat laten wij natuurlijk aan ons voorbijgaan.
In Stavele zijn de niet-fietsers intussen al aangekomen.
Terwijl wij nog zitten af te zien op ons stalen (aluminium en carbon zal het wel zijn zeker) ding genieten de gelukzakken al van een lekker aperitief.
Uiteindelijk schuiven wij met 49 personen aan om te genieten van een lekkere breughelmaaltijd.
Voor de clubleden is dit gratis.
Niet leden betalen € 15.
Het was al redelijk laat in de middag toen wij koers zetten richting Veurne.
Er wordt beslist niet al te veel ommetjes te maken en zo komen wij omstreeks 16 uur aan bij sponsor BOLLE.
We zien nog juist de aankomst van een rit van de eneco-tour.
Bolle presenteert ons nog wat hoofdvlees bij ons drankje maar het valt op dat er weinig enthousiasme is om toe te happen.
Na nog wat bijpraten trekt iedereen tevreden en voldaan huiswaarts.
Norbert
|
| | | 2007-09-09 | Kort verslag van het verblijf in Oradour sur Vayres (Limousin) van 2/9 tot 8/9/2007 |
Zondag 2/9.
Met zijn zevenen rijden wij richting Oradour S Glane waar wij weer eens geconfronteerd worden met de gruwelen van de oorlog. Op 10/06/1944 werd dit dorp door de Duitsers (onder leiding van commandant Lammerding) volledig verwoest. Het dorp werd omsingeld en in brand gestoken. Alle aanwezige inwoners behalve zes werden gedood maw. 642 van de 648 personen werden op een gruwelijke wijze om het leven gebracht. Allen zijn wij onder de indruk van zo veel onzinnig geweld. De Fransen hebben dit dorp bewaard zoals het in 1944 door de Duitsers werd achtergelaten.
De 75 km. die wij vandaag onder de wielen kregen waren niet van de poes. Al bij al een geslaagde opener?
Maandag 3/9.
Bij prachtig weer met uiterst aangename temperaturen vertrekken wij voor een ritje van zo’n 100 km. Wij allen staan versteld van de kalmte en de rust die de ganse omgeving uitstraalt. Wij profiteren en genieten er dan ook ten volle van. Al is het parcours alles behalve gemakkelijk maw. geaccidenteerd, toch hoor ik geen geklaag onder de rijders. Rudy, bijgestaan door Andre en Luc, heeft ook nu weer een prachtparcours uitgetekend.
Dinsdag 4/9.
Tijdens de nacht heeft het lichtjes geregend. Gelukkig is ’s morgens de zon al weer van de partij.
De temperatuur is wel aan de lage kant. Een fris noordelijk windje blaast over de streek. Geheel zeker dat wij de dag droog zullen kunnen afmaken zijn wij niet dus nemen wij een regenjas mee. Een plaatselijke oudere man voorspelt echter dat het droog zal blijven en dat de zon straks volop zal schijnen. Het worden vandaag 95 lastige km’s. Het parcours is heuvelachtig en de wind blaast bij het terugkeren hard in het nadeel.
Woensdag 5/9.
zon, zon, zon, maar een schrale noorderwind. Om 9 uur is het slechts 8° maar gelukkig is er de zon. Het parcours is opnieuw lastig en iedereen is tevreden met de middagstop in Brantome. Er resten ons nog 60 km huiswaarts. Intussen is de wind fel aangewakkerd en hij blaast in ons nadeel. De hellingen volgen elkaar op. Moe maar voldaan bereiken wij Oradour.
Donderdag 6/9.
Vandaag bezoeken wij (per fiets) de stad Limoges. Via een lastig stuk weg en vervolgens een drukke national bereiken wij ’s middags Limoges. Het weer is zonnig en warm. Wij besluiten om in het centrum van de stad een terrasje in te palmen om er iets te eten. Na de middag bezoeken wij enkele bezienswaardigheden van de stad oa. de kathedraal. Om uit de stad te geraken en de juiste de weg te vinden blijkt geen sinecure te zijn. Gelukkig heeft Dreetje zijn kompas bij zodat wij het noorden niet verliezen. Intussen komen meer en meer wolken opzetten en dat voorspelt blijkbaar niets goed. Onze vakantie kan echter niet meer stuk want morgen is het al vrijdag. Afwachten maar wat het wordt.
Vrijdag 7/9.
Het weer is opgeklaard en er straalt weer een prachtzon aan de hemel. Ook de noorderwind is weer nadrukkelijk aanwezig. Vandaag rijden wij naar Rochechouart waar een mooi kasteel te bezichtigen is. In het kasteel loopt een tentoonstelling en de gids kan ons echt boeien met haar uitleg. Na de middag zijn wij al vroeg terug thuis en met vereende krachten wordt de gite opgeruimd. ’S Avonds gaan wij eten in een plaatselijk restaurant waar wij ons tegoed doen aan een schotel met streekgerechten. Iedereen kruipt vroeg onder de lakens want morgen keren wij huiswaarts.
Zaterdag 8/9.
De eigenaars komen om 7,45 u toe om te controleren of alles in orde is. Zij zijn uiterst tevreden en zelfs een beetje verrast van onze kuiskwaliteiten. De borg van 300 euro wordt dan ook graag aan ons terugbetaald. De terugkeer verloopt net als de heenreis uitermate vlot en om 19 uur arriveren wij zonder de minste tegenslagen terug in Veurne waar enkele vrouwtjes ons staan op te wachten. Ik wil mijn medereizigers Rudy, Dreetje, Willy, Luc, Andre en José bedanken voor de fijne dagen die wij samen hebben mogen doormaken.
Norbert
|
| | | 2007-09-22 | Eindeseizoensrit 2007 |
Op zaterdag 22 september ll. stonden 25 fietser vertrekkensklaar om deel te nemen aan de traditionele eindeseizoensrit met een etentje bij Linda in Krombeke.
Van het weer konden wij in ieder geval niet klagen.
Er was zon en een aangename temperatuur beloofd en wij hebben dat dan ook gekregen.
Emile had weer zijn beste beentje voorgezet om een mooi en rustig parcours uit te stippelen.
Na ongeveer 40 km arriveerden wij aan Ma Campagne bij Francine waar de deelnemers vergast werden op een lekkere picon aangeboden door de club.
Dat het smaakte moet je maar eens vragen aan één van de deelnemers.
Na het nuttigen van een paar exemplaren van die godendrank was het tijd om koers te zetten richting Krombeke.
Het was ongeveer 12,15 u toen wij daar aankwamen.
De niet fietsers,en dat waren er 14, zaten al op het terras te genieten van het mooie weer en een aperitief.
Ook wij waren nog aan een aperitief toe.
Na het aperitief werd iedereen gevraagd recht te staan en een minuut stilte te houden voor de ons ontvallen leden.
Omzeggens iedereen kent wel iemand die ooit deel uitmaakte van onze vereniging.
Het ardeens gebraad of de parelhoen was zeer lekker en zoals wij dat bij Linda gewoon zijn meer dan voldoende aanwezig.
Allerlei groenten en kroketjes à volonté werden voortdurend aangevuld.
Als dessert werd dan nog een dame blanche gepresenteerd en het viel mij op dat er hier en daar iemand was die last had om die ongelofelijke lekkernij op te krijgen.
Het was al redelijk laat in de namiddag toen wij meer dan voldaan koers zetten richting Veurne.
Zoals gebruikelijk wordt er dan nog even halt gehouden in het lokaal om er nog wat na te praten.
Alle deelnemers waren vol lof over het aangebodene in Krombeke.
Voor de prijs moet je het zeker niet laten en het enige dat ik nog kwijt wil is dat de afwezigen weer al eens groot ongelijk hebben gehad.
Norbert |
| | | 2007-10-24 | PARIS - BREST - PARIS 1200 km |
Wat bezielt mensen om deze afstand binnen een tijdspanne van 84 uur af te leggen?
Waar halen zij de motivatie vandaan?
Hoe organiseren zij zo’n onderneming?
Hoe bereiden zij zich voor op zo’n monstertocht?
Ik kan nog een hele rits vragen stellen maar misschien kan ik mij beter wenden tot iemand die dit huzarenstuk tot een goed einde bracht.
In de week van 19/08/2007 reed ons eigenste clublid Gerald Oyaert deze tocht.
Hij is bereid zijn wedervaren aan mij te vertellen maw. ik word de interviewer van dienst.
Hierna volgt een verslag van wat ik zo allemaal te weten ben gekomen.
Eerst en vooral, en dit in naam van de ganse clubgemeenschap, feliciteer ik Gerald voor de prachtprestatie die hij geleverd heeft.
Meerderen voelen zich geroepen maar weinigen slagen.
Op woensdag 3/10 kreeg ik Gerald op bezoek. Hierna vind je enkele vragen waarop Gerald graag een antwoord gaf.
Norbert: Hoe ben je op het idee gekomen om zo’n tocht te ondernemen?
Gerald:
Een viertal jaar geleden reed ik in Roesbrugge een brevet.
Tijdens een controle ontmoette ik een Fransman en die vertelde mij dat hij voor een paar weken Paris – Brest – Paris gereden had.
Ook vertelt hij over de historiek van deze organisatie die eens om de 4 jaar georganiseerd wordt.
Ik kom te weten dat hij aangesloten is bij een club uit het Noord Franse Orchies.
Deze club specialiseert zich in het rijden van reuzenbrevetten.
Hij vraagt mij of ik misschien geïnteresseerd ben waarop ik bevestigend antwoord.
Regelmatig ben ik daar naartoe gereden om daar grote brevetten te rijden.
Dit jaar heb ik met deze club de brevetten van 200, 300 km, 400 km en 600 km gereden.
Om aan Paris- Brest –Paris te mogen deelnemen moet ik kunnen bewijzen dat ik een reeks langeafstandsbrevetten gereden heb.
Norbert: Hoe heb je je, zowel mentaal als fysisch, op zo’n monsterrit voorbereid?
Gerald:
Mentale training of begeleiding heb ik echt niet nodig.
Ik weet van mezelf dat ik mentaal heel sterk ben.
Als ik iets plan dan ga ik er 100% voor.
Mentaal ben ik moeilijk kapot te krijgen. Men mag op zo’n tocht fysisch nog zo sterk zijn, als het koppeke niet mee wil kan men niet slagen.
Fysische voorbereiding bestaat hoofdzakelijk uit fietsen en nog eens fietsen.
De omlopen die door mijn club “de veurnse wielertoeristen vzw” aangeboden worden zijn uitstekende voorbereidingsritten.
Verder heb ik deze winter voor het eerst aan spinning gedaan (met de club), volgde ik wekelijks turnles en ging ik geregeld lopen in het bos of in het sportpark.
Het is zeer belangrijk een goede winter door te komen.
Norbert: De praktische beslommeringen. Wat neem je zoal mee en hoe zit het met eten en drinken?
Gerald:
Op een bepaalde rit kom ik in contact met 2 Vlamingen, één uit Jabbeke en één uit Oostende, die zich ook aan het voorbereiden zijn op die monstertocht.
Van het één komt het ander en wij besluiten om samen een testrit doorheen België te rijden.
Wij zullen onze fietsen uitrusten zoals ze moeten uitgerust zijn om te mogen starten in Parijs. Bagage wordt ook meegenomen precies als op onze toekomstige onderneming.
Deze rit heeft ons geleerd wat we wel en wat we niet moeten meesleuren.
Het is echter bijna onmogelijk om een juiste selectie te maken.
Er zijn zoveel factoren die een rol spelen. Toch moet het gewicht beperkt worden.
In drie dagen reden wij 850 km. Dag 1 Oostende – St Vith. Dag 2 St Vith – Zoersel en dag 3 Zoersel Oudenaarde Veurne.
Men had mij verteld dat ik voor de eerste dag moest zorgen voldoende eten mee te nemen. Aan de controleposten is het in den beginne veel te druk om aan te schuiven om eten te bekomen.
Vanaf de tweede dag ligt de groep al zodanig uiteen dat er zich geen opstoppingen meer voordoen.
Het is bij zo’n onderneming uiterst belangrijk om tijdig te eten en te drinken.
Wie dat over het hoofd ziet moet er onherroepelijk uit.
Om de 80 à 90 km. is er een controlepost, ideale plaatsen om eventjes te rusten , te eten en te drinken en voorraad in te slaan.
Norbert: Je bent met de wagen naar Parijs gereden.
Waar logeerde je en wat stond er nog zoal te gebeuren.
Gerald:
Op zaterdagmorgen vertrek ik met de wagen naar Parijs.
Een andere Vlaming rijdt met zijn eigen wagen met mij mee.
In Parijs, in de omgeving van Versailles, logeren wij in een hotel van de Ibisketen.
Wij hebben nu nog voldoende tijd om de fietsen klaar te maken en allerhande voorbereidingen te treffen.
Morgen zondag moeten de fietsen gecontroleerd worden.
Alhoewel ik pas op dinsdagmorgen vertrek, toch moet ik, net als alle deelnemers op zondag naar de fietscontrole.
Ik vermoed dat de commercie deze regeling goed genegen is.
Deze controle stelt niet zoveel voor.
Wel wordt er zeer streng gekeken naar de verlichting op de fiets.
Zo is iedereen verplicht alles in het dubbel mee te hebben maw. 2 voorlichten, 2 achterlichten + reservelampjes en batterijen. Voor mij valt de controle goed mee.
Als plichtsbewuste West-Vlaming heb ik niets aan het toeval overgelaten.
Op maandag rest er mij nog voldoende tijd om zelfs het kasteel van Versailles te bezoeken.
Norbert: De tocht zelf , daar zal wel heel wat over te vertellen zijn, denk ik.
Gerald:
Op dag 1 vertrek ik om 5 uur.
Het weer is goed en ik voel dat ik over goede benen beschik.
De kilometers vliegen voorbij en ik ervaar een zeer goed gevoel.
Ik denk bij mezelf: als dat zo maar zal blijven duren????
Vanaf 19 uur begint het te gieten en om 22 uur zit mijn eerste dag er op.
Op mijn km-teller staan er 460 km.
Ik meld mij aan de controle en informeer mij waar ik kan slapen.
Een persoon met zaklamp wijst mij een slaapplaats aan in een pikdonkere zaal waar zo’n 1000 veldbedden staan.
Ik vraag hem mij om 2 uur te wekken.
Om 1 uur was ik echter al klaar wakker en om 1,45 u ben ik vertrokken.
Dag 2. Ook nu vlotte alles zeer goed. Bij zonsopgang kreeg ik plots de klop van de hamer.
Doodmoe was ik en de moed zonk mij echt in de schoenen.
Op karakter en mits wat aanmoedigingen van andere rijders ben ik toch doorgegaan.
Wanneer ik nog zo’n 150 km te rijden heb richting Brest, kom ik de eersten tegen die reeds aan de terugweg bezig zijn.
Opnieuw zakt de moed in mijn schoenen.
Ik besef dat die mensen zo’n 300 km voorsprong op mij hebben.
Te noteren dat zij op maandag wel al vertrokken zijn hé. Op karakter ben ik doorgereden en na 410 km ben ik om 23,30 u. op de controle gearriveerd. Vlug wat eten en een beetje slapen en om 2 uur opstaan om om 3 uur te kunnen vertrekken.
Dag 3. Opnieuw valt de start goed mee maar bij het ochtendgloren ervaar ik hetzelfde gevoel als de vorige dag. Moedeloos, ben ik zuiver op karakter, doorgegaan.
Na een paar uurtjes was ik weer de oude.
Bij één van de controles onderging ik een massage (dan nog wel van een jeugdig dametje).
Wel Norbert, zo’n massage doet wonderen.
Het is precies of er een stel nieuwe benen aan je lijf hangen.
Onderweg mag ik van het weer niet klagen afgezien van een paar buitjes.
Veel zonnige periodes maar een strakke wind en dan nog in het nadeel.
Vertrokken om 3 uur arriveer ik, met 360 km op de teller, om 23,50 uur in Parijs.
In 3 dagen heb ik dus 1230 km gefietst.
Bij de aankomst ben ik vlug naar de eindcontrole gegaan en heb ik zo vlug als mogelijk een veldbed opgezocht om te slapen.
Uiteindelijk had ik 17 uren overschot.
Ik moest tenslotte maar ten laatste om 17 uur ’s vrijdagsnamiddags in Parijs aankomen.
Norbert: Hoe heb je de aankomst per fiets in Parijs ervaren?
Gerald:
Bij het aankomen stijgt er applaus op uit de nog vele aanwezigen.
Dit bezorgde mij zo’n euforisch gevoel maar tegelijkertijd kreeg ik een krop in mijn keel en tranen in de ogen, effenaf een onbeschrijfelijk gevoel van geluk en voldoening.
Bij de eindcontrole worden nog een aantal vragen gesteld over je wedervaren onderweg.
Mijn enige bekommernis op dat ogenblik was SLAPEN.
Na een korte maar krachtige slaap ben ik om 6 uur uit Parijs vertrokken richting Veurne.
Onderweg heb ik 3 maal halt gehouden om te rusten. Het is niet zo moeilijk om wakker te blijven op de fiets maar in de wagen is het des te moeilijker.
Ik heb dan ook geen enkel risico genomen en mij tijdig op kant gezet.
Norbert: Nabeschouwingen.
Gerald:
Het is een belevenis die mij zeker altijd zal bijblijven en voor mij voor herhaling vatbaar is.
Wie zich geroepen voelt moet beseffen dat het zowel mentaal als fysiek een heel zware onderneming is.
Ze moet minutieus voorbereid worden en er mag niets aan het toeval overgelaten worden.
Gadigden moeten nu al aan de training beginnen om klaar te staan binnen 4 jaar.
Ook heb ik geleerd dat het selecteren van de bagage o zo belangrijk is.
Steeds stelt men vast dat er van het ene te veel en van het andere te kort is.
Ook moet ik nog kwijt dat het parcours wondermooi is maar zeer heuvelachtig maw. zeer lastig.
Een hoogteverschil van meer dan 11.000 meter moet overwonnen worden. Door het vocht was mijn gsm na twee dagen naar de vaantjes.
Een geluk dat ik hem niet echt nodig heb gehad.
Op de ganse tocht kreeg ik 2 lekke banden en dan nog binnen de 5 minuten.
Aan dit evenement namen meer dan 5000 fietsers deel van 42 verschillende nationaliteiten waaronder 120 Belgen. Ook vrouwen zijn van de partij alsook koppels per tandem.
Ligfietsen zijn er ook en er was zelfs een deelnemer met een oude bakkersfiets met ballonbanden.
Of hij de tocht uitgereden heeft weet ik niet.
Wat mij is opgevallen is dat ik niet wist dat het ’s nachts zo donker kan zijn.
Bij ons is dat door lichtpollutie onmogelijk.
Ook de eenzaamheid viel mij op.
Soms voelde ik mij “alleen op de wereld” maar ook dat heeft zijn charmes.
Beste Gerald, ik dank je voor dit gesprek en ik houd er aan je nogmaals te feliciteren met wat je gepresteerd hebt.
Norbert
|
| |
|
|
